CYNK

Olbrzymie zainteresowanie cynkiem ze strony badaczy i dziennikarzy w ostatnich latach wynika częściowo z jego związku z rozwojem seksualnym. Jego funkcja życiowa została zaobserwowana po raz pierwszy w roku 1869, kiedy pewien biolog zauważył, że roślina pozbawiona cynku nie rośnie. Ustalono, że jest on niezbędny do prawidłowego wzrostu roślin i zwierząt, w tym ludzi.

Z pełnym rozeznaniem jego znaczenia musiano jednak poczekać do lat pięćdziesiątych, kiedy to odkryto sposób analizy jego obecności we krwi i włosach. Odkryto wtedy niedobór cynku u mieszkańców Iranu i Egiptu, powodujący karłowatość, niedorozwój seksualny, słaby wzrost włosów i szorstkość skóry. Niedobór wynikał ze skumulowania się kilku czynników: niskiego poziomu cynku w miejscowej wodzie, ubogiej diecie i w niektórych przypadkach słabej absorpcji. Podawanie dodatkowych dawek cynku dało widoczny efekt. Mechanizm działania nie jest jeszcze do końca poznany, ale wiadomo, że jest on związany z faktem, iż cynk jest ważnym składnikiem wielu enzymów.

Nie ma zalecanej dziennej dawki cynku, ale uznaje się, że osoba dorosła potrzebuje od 15 do 20 mg dziennie. Minerał ten jest szczególnie ważny w okresie ciąży i nawet jego czasowe niedobory mogą doprowadzić do nieprawidłowości rozwojowych dziecka, zwłaszcza w okresie wzrostu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>