MANGAN

Jest jednym z tajemniczych elementów śladowych, który zdaje się ,,uruchamiać” pewne ważne reakcje. Nie mogą się one rozpocząć bez jego obecności, niekoniecznie musi on jednak brać udział w samym procesie, po jego rozpoczęciu.

Procesy, w których jego obecność wydaje się być niezbędna, to: budowa struktury dziecka w łonie matki, wzrost, udany poród, zdrowie systemu nerwowego, wytwarzanie w organizmie substancji zwalczających choroby i protein zwanych kwasami nukleinowymi, które przenoszą informację genetyczną z pokolenia na pokolenie.

Tak jak w przypadku większości mikroelementów odżywczych, duża część naszej wiedzy oparta jest na obserwacji efektów niedoboru, a nie działaniu elementu w naszym organizmie. W organizmie zdrowej dorosłej osoby znajduje się około 12 do 20 mg manganu.

Dotychczas odkryto dwa ciekawe zjawiska. W jednym z badań pokazano, że poziom manganu we krwi chorych na cukrzycę jest prawie dwa razy niższy niż u innych. Dwa inne badania zasugerowały, że mangan może być użyteczny w leczeniu schizofrenii. Zwolennicy tej tezy twierdzą, że schozofrenicy mają bardzo wysoki poziom miedzi we krwi i mangan mógłby ją zastąpić.

Ani Wielka Brytania, ani Stany Zjednoczone nie mają zalecanej dawki manganu. Ustalono, że osoba dorosła wydala go około 4 mg dziennie. Sugeruje się napływ podobnej ilości tego minerału. Szacuje się, że jego dzienna dawka w Wielkiej Brytanii waha się od 1 do 20 mg, a więc rozpiętość jest bardzo wysoka. Jak dotąd nie zbadano stopnia absorpcji manganu z jedzenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>