Okoliczności niedoboru miedzi

Nowonarodzone dzieci mogą cierpieć na niedobór miedzi, zwłaszcza jeśli są wcześniakami, mają niedowagę lub zbyt wcześnie przejdą na dietę złożoną z płatków i krowiego mleka. W pierwszych dwóch przypadkach jest to prawdopodobnie spowodowane brakiem czasu, aby organizm dziecka zmagazynował odpowiednie zapasy miedzi. W drugim przypadku ubogie w miedź płatki i mleko nie dostarczają jej wystarczająco dużo.

Organizm dziecka może też mieć kłopoty z absorpcją miedzi zawartej w krowim mleku, ponieważ zawiera ono dużo cynku, który utrudnia absorpcję miedzi. Niektóre dzieci mogą też mniej efektywnie gromadzić zapas miedzi.

Zwolennicy gotowych potraw otrzymują dużo mniej miedzi, ponieważ proces oczyszczania usuwa ją prawie całkowicie ze zbóż, ryżu, makaronu, płatków i cukru. Syndrom Menkego jest wrodzoną wadą występującą jedynie u chłopców. Cierpiący na to schorzenie nie mogą przyjmować miedzi od swych matek w czasie ciąży przez łożysko. Spowodowany tym niedobór miedzi uwidacznia się naogół w wieku kilku miesięcy. Stan ten nazywany jest czasami „syndromem stalowych włosów”, gdyż jednym z jego cech charakterystycznych są sztywne, pozbawione koloru włosy, wyglądające jak stalowa wełna. Ich podobieństwo do runa owiec cierpiących na niedobór miedzi spowodowało właśnie, że syndrom Menkego połączono z brakiem miedzi.

Inne cechy charakterystyczne są już bardziej poważne: uszkodzenie mózgu, apopleksja. Dziś już można podawać dzieciom dodatkową miedź, ale zmiany mogły zajść już w macicy. Niektórzy ludzie cierpiący na reumatyczny artretyzm mają podwyższony poziom miedzi we krwi. Może to jednak oznaczać niedobór miedzi prowadzący do jej magazynowania w organizmie. Teoria ta mówi, że krew pobiera zmagazynowaną w organizmie miedź, aby zrekompensować brak należytego jej dopływu. Ludzie chorzy mogą mieć kłopoty z normalną absorpcją miedzi.

Kobiety biorące doustne środki antykoncepcyjne zmniejszają poziom miedzi we krwi (a także innych substancji odżywczych). Także niektóre lekarstwa, takie jak penicylina, mogą powodować wydalanie miedzi prowadzące do jej niedoboru. Kobiety w ciąży, oddające część miedzi swoim dzieciom, potrzebują dodatkowej jej ilości.

Zły wpływ na absorpcję miedzi może mieć także cynk, kadm, fluor i molibden, jeśli ich zawartość znacznie przekracza zawartość miedzi. Powodowało to w przeszłości niedobory miedzi u zwierząt, rzadziej u ludzi, żyjących na terenach, gdzie gleby zawierają dużo molibdenu i fluoru. Produkty żywnościowe z tych terenów są więc ubogie w miedź.

Istnieje kilka dobrze znanych symptomów niedoboru miedzi u osób dorosłych. Nie dotyczy to społeczności egzystujących na granicy przetrwania. Czasami jest to wypadanie włosów. Może to być także zanik smaku, związany z brakiem miedzi i cynku, chociaż problem ten nie jest jeszcze w pełni zrozumiały. W wyniku jednego z badań ustalono, że jedna trzecia pacjentów, którym podawano penicylinę, zaczęła mieć przytępiony smak. Zjawisko zanikało, kiedy dostawali dodatkowe dawki miedzi. U zwierząt dieta o niskiej zawartości miedzi prowadzi do podwyższenia się poziomu cholesterolu we krwi. U osób cierpiących na choroby serca stwierdzono obniżony poziom miedzi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>