Przyswajanie minerałów – kontynuacja

Stopniowy rozwój wiedzy na temat natury i zachowania minerałów pomógł nam ocenić produkty żywnościowe, jako ich źródła. Na wiele pytań brak jednak jeszcze odpowiedzi. Nadal na przykład nie wiemy, dlaczego mieszkańcy krajów o diecie z niską zawartością wapnia (jak na przykład Japonia) zdają się go w swym organizmie posiadać tyle, ile Nowozelandczycy, którzy zjadają mnóstwo obfitującego w wapń nabiału.

W czasie, gdy zwiększa się nasza wiedza teoretyczna, praktyka może równie dobrze pozostać w tyle. Przeciętny lekarz używa tylko dwóch minerałów: wapnia i żelaza. Pierwszy stosuje się w dużych ilościach, na ogół w trudno przyswajalnej formie, która powoduje kłopoty z trawieniem i zatwardzenie. Branie wapna zaleca się tysiącom ludzi starszych, aby zapobiec odwapnieniu kości, na które wielu z nich cierpi. Już dziś wiadomo, że samo tylko wapno nie może temu zaradzić. Odwapnienie (które prowadzi do pękania kruchych kości) zależy od współdziałania środków odżywczych, których mechanizm nie jest jeszcze znany.

Minerały mają przed sobą świetlaną i ekscytującą przyszłość. Te małe, lecz potężne Kopciuszki zdobędą wkrótce uznanie, na jakie zasługują. W międzyczasie informacje zawarte w tej książce pozwolą Ci upewnić się, że nie zaniedbujesz tej ważnej części twego zdrowia.

W następnych rozdziałach przedstawimy zastosowanie i potrzeby dotyczące minerałów, które obecnie uważa się za najważniejsze dla człowieka. W rozdziale ,,Przedawkowanie minerałów” zajmiemy się szkodliwymi efektami ich działania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>