SELEN

Nazwa selen pochodzi od imienia greckiej bogini księżyca. Jego specjalną właściwością jest zdolność przewodzenia prądu, kiedy wystawimy go na słońce. Z tego powodu jest bardzo użyteczny w technice: stanowi np. najważniejszy komponent maszyn kopiujących (Xerox). Ma też inną niezwykłą cechę: jest niezwykle nierówno rozłożony w skorupie ziemskiej.

Jego znaczenie dla człowieka odkryto zaledwie trzydzieści lat temu. Ze względu na jego nierównomierny rozkład, ten sam rodzaj produktu może zawierać zasadniczo różne ilości tego minerału, w zależności od tego, gdzie rośnie. To samo dotyczy źródeł wodnych. Oznacza to, że niektóre społeczeństwa dostają go dużo, a inne mało. Bardzo ułatwiło to badania nad skutkami działania i funkcją tego minerału.

Przez wiele lat jedynym dowodem na działanie selenu był fakt, iż jego duża zawartość w glebie powoduje pewien rodzaj zatrucia – „kołowaciznę” – u zwierząt. Potem stwierdzono, że niższy poziom selenu w glebie może zapobiec pewnym objawom niedoboru witaminy E u zwierząt. Dzisiejsze analizy traktują selen i witaminę E jako substancje współpracujące. Obydwa mają działanie antyutleniające, tzn. zapobiegają negatywnym efektom działania tlenu na komórki. Chociaż niewiele wiemy jeszcze o biologicznej formie działalności selenu (ani witaminy E), minerał ten znajduje się ostatnio w samym centrum zainteresowania badaczy i nie tylko.

Prowadzono badania porównywujące współczynnik chorób w społeczeństwach o wysokim i niskim poziomie selenu we krwi. Wydaje się, że ludzie żyjący na obszarach o wysokim poziomie selenu znacznie rzadziej zapadają zarówno na raka, jak i na choroby serca. Selen zdaje się przeciwdziałać zwłaszcza rakowi piersi i przewodu pokarmowego. Na razie jest to jeszcze wielkie ,,być może”, ale badane myszy, które odżywiano tak, aby dostały raka piersi, zapadały na niego znacznie rzadziej jeśli podawano im selen.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>